به گزارش خبرنگار اجتماعی فارس عبدالرسول صداقت در كنگره بین‌المللی مواد حاجب در تصویربرداری اظهار داشت: كلمه ماده حاجب از زمانی در علم پزشكی عنوان شد كه رادیولوژی كشف شد. پس از كشف اشعه X كه قادر بود استخوان و نواحی كه دارای عدد اتمی بالا بودند مانند سنگ‌ها نشان دهد پزشكان به این فكر افتادند كه از بعضی مواد می‌توان برای دیدن احشای توخالی مانند معده و روده استفاده كرد. لذا نخستین ماده‌ای كه به كار گرفته شد سولفات باریم بود كه جذب بدن نمی‌شد و از آن برای شناسایی بیماری‌های گوارشی استفاده كردند.
وی افزود: پس از آن رادیولوژیست‌ها به این فكر افتادند كه داروهایی را برای دیدن رگ‌ها مورد استفاده قرار دهند كه آنژیوگرافی در این‌جا پدید آمد و پس از آن رادیوگرافی رنگی كلیه‌ها به وجود آمد.
صداقت با بیان این‌كه مواد حاجب استفاده‌های بسیاری زیادی در تشخیص بسیاری بیماری‌های مانند تومورها و عفونت‌ها دارد اضافه كرد: امروزه از دو نظر به آن نگاه می‌شود. یكی از دید گسترش، ایجاد و تولید مواد حاجب جدید به خصوص در تصویربرداری ملكولی مانند MRI و PET (دستگاهی كه بیماری‌ها را در مرحله سلولی و متابولیسم تشخیص می‌دهند) است و از دید دیگر سعی كردند كیفیت این مواد را بالا برند.
رئیس انجمن رادیولوژی ایران تصریح كرد: در گذشته نگرانی از خطرات مواد حاجب وجود داشت كه واكنش‌های تندی در بدن بیمار به وجود می‌آورد و حتی ممكن بود منجر به مرگ بیماران شود. اما امروزه با كاری كه از نظر علمی روی آن انجام شده این عوارض به میزان زیادی كاهش دادند به طوری كه اگر در گذشته میزان مرگ و میر یك در 40 هزار بود و از هر 40 هزار آزمایش یك نفر دچار مرگ و میر می‌شوند الآن این میزان به حدود یك در500 تا 600 هزار كاهش یافته است.